27.01.2004

Sevgili Dostlarım,

Ne kadar kavgacı bir toplum olmaya başladığımızın herhalde hepiniz farkındasınızdır. Özellikle 1980 den sonraki dönem egoizmin, nezaketsizliğin ve başkalarına hak tanımamanın gelişip yükseldiği bir trend olarak karşımıza çıktı.

Özellikle, başkalarının fikrini dinlememek ve körü körüne kendi söylediklerimizin doğruluğuna inanmak, tek yaptığımız bu, devamlı tartışmalar içindeyiz ve hep  biz haklıyız, başkalarının ne dediğini dinlemek şöyle dursun, karşımızdaki derdini anlatmaya çalışırken biz bir sonraki soruyu hazırlıyoruz.

Aslında belki insanlar arasında en keyifli şey olan tartışma, bizde kavga haline geliyor, yani tartışmıyor kavga ediyoruz, halbuki tartışma ne güzel şeydir, ne güzel ufuklar açar ama biz yalnız kendi doğru ufkumuzu gördüğümüzden  başkasının belkid bizi çok daha yükseltecek fikirleri tu kaka edilir.

Bakın, kavgalı tartışma sırasında neler olur,  bir kere kişi yalnızca sonuçlara odaklanır, yalnızca kendi ölçüleri ile yargılama vardır, muhakka önyargı oluşmuştur, durmaksızın pozisyon alma hali vardır, çok aceleci davranılmak zorundadır ve insan bitmeyen bir rol oynamak durumundadır.

Oysa gerçek tartışmada yani isterseniz buna diyalog diyelim; sonuca odaklanma mecburiyeti yoktur, önyargılar mavcut değildir, araştırma ve denemeler vardır, kaşınızdakini sakince dinlersinizx, telaş içinde değilsinizdir, düşünecek vaktiniz vardır, rol oynamazsınız kendiniz olursunuz.

O halde, kavga neden, bunun yerine seviyeli bir diyalog ve keyifli bir tartışma ne kadar da güzeldir, sakin, huzurlu adeta meditasyon gibi, enerjinin fikir boyutunun iki veya daha fazla insan arasında akması, insanların dolması ve birbirine değer vermesi ne güzeldir, dostlarım adeta birisi bizden daha iyi düşünecek ve ilerleyecek diye korku neden, başkalarının güzel fikir ve düşünceleri bize haset değil zevk vermeli, biz de durmamalı o güzel düşünceleri temel edip daha iyilerine ulaşmalı ve bunu da paylaşmalıyız. Oysa biz ne yapıyoruz, yalnızca kavga, hadi diyelim bu kavgalı tartışmayı kazandınız aman ne iyi ettiniz, unutmayın ki karşınızdakini kaybettiniz, bir insanı kaybetmek bir andır oysa kazanmak ne kadar da zordur.

Gelin kavgaları birbirimizi anlamaya ve birbirimizin güzel erdemlerinden istifade etmeye çevirelim bakalım be güzel bir dayanışmaya gidiyoruz, insanların dost olması ve sevgi ile dayanışması ne güzel ve biz aslında öyle bir toplumuz, çok çabuk unutuyoruz dostlarım.. Her zaman birbirimizi sevgiyle kucaklayabilmek karşılık beklememek ve hizmet yoganın temel değerlerindendir, unutmayınız, unutmayalım...